In 1968 wordt SGML (Standard Generalized Markup Language) tot internationale standaard uitgeroepen. Ontwerpers kunnen hiermee hun eigen tags, structuur en regels maken. SGML is de voorloper van wat later XML zal worden. Het werd vooral gebruikt voor omvangrijke documentatieprojecten. De taal is redelijk gecompliceerd en moeilijk te beheersen. Rond 1990 wordt HTML ontwikkeld. HTML blijkt te beperkt voor omvangrijke internetapplicaties en SGML is te ingewikkeld en moeilijk in gebruik. XML is het alternatief. XML biedt een bruikbaar alternatief voor SGML en een aanzienlijke verbetering ten opzichte van HTML.

XML voegt iets toe, namelijk dat de verschillende informatiesoorten worden aangeduid, zoals dit is tekst, dit zijn getallen, dit is een plaatje enzovoort. XML is een metataal. XML beschrijft de structuur van een document. Hierdoor kun je binnen een XML document onderscheidt maken tussen verschillende elementen. XML zegt niets over de presentatie van een bepaalde tekst. Hiervoor zijn andere technieken nodig.

Door informatie in XML op te maken kan het gemakkelijk worden vertaald naar het formaat voor de mobiel of interactieve televisie. XML heeft als groot voordeel dat er een standaard mee wordt gecreëerd voor de informatie uitwisseling tussen elke willekeurige computer. Voorwaarde is dat de informatie naar XML wordt omgezet en aangeboden aan andere programma’s (SAP, Oracle, Lotus) en eenduidig kan worden herkend en verwerkt. XMl kan de plaats innemen van EDI.

Bij applicaties waar nog geen gebruik wordt gemaakt van XML moeten afspraken worden gemaakt over het formaat tussen de verschillende applicaties. Elke verandering in een database moeten zeer nauwkeurig worden bewaakt, en zijn in vele gevallen de oorzaak van veel problemen. Hier gaat XML een grote rol spelen. Omdat het met de juiste definities gebruikt kan worden om de inhoud van de berichten op een duurzame manier te definiëren. Er zijn XML editors zoals Stilo Webwriter of Xmetal.